محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

246

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

يا فتاح بسم اللّه الرحمن الرحيم بنام خدايى كه ملك جهان * برآراست از عدل شاهنشهان خدائى كه در جسم ، جان آفريد * بحكمت سخن در زبان آفريد زبان سخنور نجنبد بكام * گر اول نگيرد ازين نام كام زهى نام تو زيب لوح بيان * بيان از كجا گر تو ندهى زبان زبان چون زنامت شود كامياب * دل و جان ازو گردد آرام ياب چو تيغ سخندانيم داده‌اى * باقليم نظمم فرستاده‌اى قلم ساز تيغ زبان مرا * جهانگير گردان بيان مرا چو اقبال شاه فلك بارگاه * جهانگير جم قدر عباس شاه سر سرفرازان مالك رقاب * شهان چون نجومند او آفتاب همه پادشاهان ديهيم جوى * بدرگاه اقبالش آورده « 1 » روى همه حاجت خويشتن خواه ازو * همه يافته حشمت و جاه ازو شهى كاتش قهرش ار سركشد * چو ثعبان جهانى بدم دركشد بتسخير ملكى كه تدبير كرد * بتدبير آن ملك تسخير كرد فتوحات [ او ] « 2 » سربسر ايزديست * نه از قوّت بازوى لشكريست

--> ( 1 ) - م : آورد . ( 2 ) - م : فتوحات سر